DSC_344

doorknoopjurk op de Veluwe

De Veluwe, is dat niet hardcore biblebelt, daar waar de Gekrookte Rietjes wonen? Hebben ze daar geen kippenuitbuitfabrieken? Is dat niet dat aangelegde natuurgebiedje met die zandverstuivingen vanwege de arme grond? Ik loop in mijn burlen doorknoopjurk over de Veluwe en constateer: nee, de Veluwe heeft een andere kant.

Een uitgebreide vlakte met bloemen, heide en eenzame bomen. Stilte. In de verte hoor ik een dier een diep, echo-achtig geluid maken.Ik herinner me meester Huitsing van de basisschool die dat vertelde, dat herten op de Veluwe burlen en daarna gaan vechten om een vrouwtje te krijgen. Het is een imposant oergeluid.

Ik ben omhoog geklommen in mijn jurk. In de verte, diep beneden in het dal, wandelt stapvoets een vrouw op een paard. Er is hier helemaal niemand, behalve de vrouw op het paard en ik. Ik ben niet langs het zandweggetje geklauterd, maar langs een één of ander dierenpad. Geen idee van welk dier. Een haas of een bunzing of een mouflon, weet ik veel. Ik  ben een stedeling in deze wijdse natuur.

Het heeft voordelen om in een jeans de Veluwe op te gaan. Ik heb striemen op mijn benen, maar ach wat geeft het. Ik baan me een weg langs de bossages en struweeltjes. Wanneer gebruik je die woorden nu nog, “struweeltjes” en “bossages”? Hier op nationaal park De Hoge Veluwe zitten die prachtige woorden (stru-weel)  nog gewoon in het dagelijkse vocabulair.

Ik sta op de top van de heuvel en mijn jurk wappert. Beneden galoppeert de vrouw weg op haar paard. Diep in het woud (geen bos, ‘woud’) aan de rand van de heide, hoor ik het hert burlen. Domweg gelukkig op de Veluwe.

Info: doorknoopjurk, Vintage, laarsjes, Polmans 

p.s: duim op ons! 




There are no comments

Add yours