.AB43-01_50e

Hoe zelfs Kersthaters zich over kunnen geven aan het Grote Kerstgevoel

Deze Kerst dreigt zowaar leuk te worden. De kinderen zijn dit jaar op eerste kerstdag bij mij, een historisch moment. Daarnaast hebben we plotseling verschrikkelijke kerstliedjes gezongen met mijn koortje, waar ik even plotseling op zat, was nog leuk ook (zie videootje hieronder)! Anna heeft een Kerstboom van drie meter opgezet waar we met zijn allen onder zaten gisteravond. Alle voortekenen zijn goed.

Eerst even over mijn Kerstweerzin, voor we over gaan op de positieve wending van dit jaar. Vroeger zaten we met Kerst voortdurend in de kerk. Diensten duurden tussen de anderhalf en twee uur lang. Daarna naar huis, maar Kerst gold als een zondag, dus je mocht niets.

Toen ik uit huis ging, op mijn achttiende, deed ik Kerst dan ook onmiddellijk in de ban. Ik zorgde dat ik op Kerst moest werken en cashte daarmee dubbel. Dat heb ik een tijd vol weten te houden. Eenmaal getrouwd, sloop Kerst er toch weer in. Het bleek een familie-event te zijn bij schoonfamilie, er was altijd stress en ruzie. Van armoe ging je je afvullen met drank en eten.

Na de scheiding was er een korte kerstopleving met mijn  liefde Conny. Hij ging er vol voor, alle toeters en bellen erbij. En hij kon goed koken. Voor het eerst ontdekte ik de warmte van Kerst. Kinderen om je heen, genoegelijkheid. Zoals we weten, is Conny al acht jaar niet meer onder ons.

Er brak weer een luwe kerstperiode aan. De meeste mensen trekken in hun kerstgrotten met familie en partner, mijn eigen kinderen waren bij mijn ex.  Ik dook onder de radar. Alleen filmpjes kijken en de krant lezend. Je verschrikkelijk lonely de ponely voelend, want al haat je kerst, en al fulmineer je tegen de oppervlakkigheid, al twitter je dat je die belachelijke kerstman een ouderwetse Vindicatontgroening toewenst, je weet ook dat er mensen liefdevol bij elkaar zitten onder de boom. Zoals ik vroeger met de kids en Conny. Maar ik zit hier alleeeeen! Het was een soort glamour eenzaamheid, want je weet dat de volgende dag de kinderen er allemaal weer zijn. Ik heb het jaren volgehouden. Dit jaar lijkt er een omslag te komen.

Anna appt: ‘Jullie moeten komen, ik heb een kerstboom van drie meter opgezet. Nu moeten we eronder zitten.’ We gaan naar Anna. De boom is echt drie meter en de ballen hangen er symmetrisch perfect in.  Anna’s  hele huis is in Kerststijl. Ik kan een voorbeeld nemen aan Anna. wij hebben een paar Kruidvatlampjes in de olijfboom gepleurd en dat is het wel.  We hebben vroeger wel eens een kerstboom gehad, maar die hadden we in maart nog niet afgebroken. We zijn eigenlijk best een lakse familie.

Vanavond naar de kerk. Dochter probeert er onderuit te komen en ik probeer haar emotioneel chanterend de kerk toch in te krijgen.  En morgen gaan we lekker truttig gourmetten. Ik heb er zin in!

Fijne feestdagen! 

Info: jurk, Vanilia, foto, selfie op bank.

Facebooklink om te liken: klikkerdeklik

Op de video hieronder:  Rosskoor, ik ben sopraan.  




There are no comments

Add yours