zadelstraat. 20170513_JvM_001_web

jurk om te wandelen

Dit stukje tik ik in een blauwe wikkeljurk van Marjolein Elisabeth

Ik adviseer iedereen om te gaan wandelen. Klinkt ontzettend saai, klinkt 70+ , klinkt ik ben te lui om naar de sportschool te gaan en heb een alternatief gevonden. Alleen het laatste is waar. 

Het Ware Wandelen is een kunst. Sinds ik bijna iedere avond wandelend op de Catharijnesingel te vinden ben, zie ik duidelijk het verschil tussen de Ware Wandelaar en de wanna-bewandelaar. De wanna-be heeft een doel voor ogen. Daar gaat ze in looppas naar toe. Het heilig vuur gloeit in haar ogen. Af en toe kijkt ze op haar horloge om daarna weer in stevig tempo door te lopen. Ze heeft zich die avond voorgenomen om te wandelen, richting weet ik veel waar en daar weer terug te keren. Ze heeft uitgerekend hoelang dat lopen is en hoeveel calorieën ze daarmee verbrandt. Dit type valt niet onder de Ware Wandelaar.

De Ware Wandelaar kuiert. Als ze de deur uitgaat, heeft ze hoegenaamd geen enkel doel in haar hoofd. Gewoon een beetje lopen in het niets, dat is het idee. Je ziet het aan de tred. Op het gemakje, een beetje rondkijkend, af en toe een bloem plukkend, niet zelden met een graspriet in de mond. Vriendelijk groetend, want omdat ze toch niets aan haar hoofd heeft dan rondhangen op aarde, ligt vriendelijkheid voor de hand (behalve bij de grumpy wandelaar, maar dat is een subcategorie die ik hier buiten beschouwing laat). Het Ware Wandelen is Zen avant la lettre. Honderd keer beter dan de vermaledijde sportschool. (zie ook http://www.jurkenvanmaria.nl/zumba-de-sportschool-deel-2/ )

We kunnen er over discussiëren of de wandelaar met de Mephistoschoen een Ware Wandelaar is. Immers, zij heeft bij voorbaat over haar schoeisel nagedacht, en dat hoort weer niet bij het ware wandelen. Je dient op een gegeven moment, midden in het leven, de deur uit te stappen zonder uitgebreide plannerij. Aan de andere kant zal de mephistoschoenloper geen enkele keer gedachten weiden aan haar zijn voeten. De gehakte wandelaar moet dat wel doen, omdat vroeg of laat de schoen gaat wringen. En waar ligt de grens? Is de wandelaar met de Clarkschoen dan ook geen Ware Wandelaar? Om maar te zwijgen van de Birkenstockloper? Laten we het erop houden dat de categorie Praktische Schoen zeker behoort tot het leger van de Ware Wandelaar, maar dat ze het Wandelen niet tot kunst heeft verheven.

 

Info: wikkeljurk, Marjolein Elisabeth, te koop bij Livstores, Twijnstraat 41, Utrecht. Schoenen, Unisa, tas, Fred de la Bretoniere.

Livstores verkoopt alleen kleding en schoenen van Nederlandse ontwerpers, gemaakt in Nederland of Europa. Het nieuwe jonge label Marjolein Elisabeth is één van die labels.

Fotografie: Erik Meijers

 

 

p.s.: Laik je ons al? Met het duimpje? 




There are 2 comments

Add yours

Post a new comment