vend1

laatste dagen V&D Utrecht

De laatste dag totale leegverkoop bij V&D. Ik ga toch maar even langs. Dat had ik beter niet kunnen doen, net zoals je soms beter niet in een doodskist moet kijken.

Waar vroeger mijn favoriete kousen waren, alleen te koop bij V&D, staan nu lege ijzeren schappen. Overal bakken met resten kleding, daaromheen graaiende mensen. Elders in de winkel vind ik nog een laatste paar van mijn favoriete kousen. Ik neem ze mee.

“Laat ik naar boven gaan,” bedenk ik, “naar de jurken en de pennen. Misschien kan ik nog een cadeautje voor de kinderen meenemen. Alles is toch leegverkoop.” Er staat een rij voor de roltrap, van alle mensen die net als ik het laatste voordeeltje mee willen pikken van het kadaver van dit oude Nederlandse familiebedrijf. We zijn aasgieren.

Boven zijn opnieuw bakken, dit keer met jurken en lingerie en overal de graaiende mensen. Ik wil door,  ga een roltrap hoger. Ik hou alleen van winkels waar jurken op een mooie manier hangen, dat is respect voor de jurk. Bij de pennenafdeling koop ik een Parker en een vaag bakje voor de kinderen, waar ze hun scharen en potloden in kunnen zetten. Ik ga op zoek naar een rij. Die is niet moeilijk te vinden. Door alle verdiepingen heen slingeren lange rijen van zwijgende mensen met spullen.

Daar waar vroeger de jurken van Mart Visser pret-a-porter hingen, staan nu naakte modepoppen. De poppen van V&D zijn grijs. Als kind vond ik dat ook al fascinerend, dan stond ik ernaar te kijken, voor de etalage van V&D op de Grote Markt in Groningen. De V&D-poppen hadden iets dreigends, iets moois en neutraals. Nu staan er hier nog een paar kale zwarte plastic poppen te blikkeren in het TL-licht.

Ik leg mijn pen, bakjes en kousen op een leeg rek en ga weg. Het doet me pijn om Vroom & Dreesman zo te zien, zo ontdaan van alle waardigheid. Ik wil geen aasgier meer zijn. Daarom vertrek ik, waarschijnlijk voor de laatste keer op de roltrappen van V&D in Utrecht.

 

Utrecht, donderdag 24 maart 2016

 

facebookliken mag




There are 7 comments

Add yours
  1. Jinn

    Nooit gedacht dat een soort van shop-gerelateerd artikel zo emotioneel kon zijn. Maar de V&D is ook altijd zo iets vertrouwds geweest, word er gewoon verdrietig van 🙁 wel heel mooi geschreven zeg! Ik voelde me gelijk schuldig dat ik hier hoopvol zit te wachten op een gaatje tussen mn werk en sociale plannen om als een aasgier in de V&D hier te gaan snuffelen…

  2. Iris

    Ik was er ook vandaag. Een aasgier te zijn. Wel met pijn in mijn hart.. Nog nooit was de winkel zo druk, geen mandjes te bekennen, rijen voor elke kassa, maar toch blij dat ik nog even gegaan ben en de v&d nog even van binnen mocht bekijken. Al was het in en in triest.

  3. Emma

    Ik was er vandaag ook eventjes maar het was inderdaad één grote chaos. Ik heb zelf nog wel een mooi reisboek gekocht. Maar verder was er eigenlijk niets moois meer. Althans in de drukte heb ik dat niet gezien. De gedachte dat dit de laatste keer was, is wel erg jammer..


Post a new comment