verslaggevend

De dood van een apparaat

De dood van een apparaat

De dood van een apparaat. Hoe vallen laptops? Niet anders dan dat je van de trap valt. Je mist een trede, omdat je net je jurk recht trekt, zoiets, en voor je er erg in hebt flikker je ruggelings naar beneden. Ik weet er alles van, lees maar.  Zoiets gebeurde met mijn...

Lees meer

Halloween……….. leve de kraai

Elk jaar weer dat rare drama met in alle etalages lugubere koppen en her en der pompoenen. Het zal allemaal wel.  Ik ben dol op spookhuizen maar ik heb er nog nooit één gezien. Voor de lol toch een halloweenfilmpje gemaakt. Griezel zit hem in de suggestie, zoals in...

Lees meer
Bij de tandarts leven in genadetijd

Bij de tandarts leven in genadetijd

Dat mijn gebit langzaam af aan het brokkelen is, is niet nieuw. "Gek," zei de vorige keer de tandarts, "Er was niets met deze tand aan de hand. Toch zomaar een stuk eraf. Nog nooit zoiets gezien."   Afgelopen week moest ik naar de tandarts vanwege een andere tand, die...

Lees meer

Zo ging mijn ‘preek van een leek’ in de Nicolaikerk

Op het moment dat je 'ja' zegt en begint met voorbereiden van je one and only 'preek van een leek' denk je, waarom heb ik hier ook alweer 'Ja' op gezegd? Een paar maanden later. Je zit met je vriendinnen in de consistorie, aan een cafékapstok naast een oude...

Lees meer
Stranden in Sélestat

Stranden in Sélestat

We zouden van Milaan naar Parijs om uiteindelijk, donderdag, het laatste rukje naar Nederland te maken. Het zou een intense reisdag worden, voorzagen we. Zoals verwacht, liep alles anders.   Eerst ging het verdacht voorspoedig. Het internationale treintje reed op tijd...

Lees meer
Slapen in een spookhuis

Slapen in een spookhuis

 We hebben vannacht in een echt spookhuis geslapen. Toch ben ik helemaal uitgerust. In Cinqueterre hadden we een slaapplek gevonden. De omschrijving was minimaal.  De dorpjes van Cinqueterre zijn tegen de berg gebouwd. Hoog op een berg is een ramp met een koffer vol...

Lees meer
Italië: schrijfvakantie met de trein

Italië: schrijfvakantie met de trein

Je stapt 's avonds in Utrecht in de nachttrein, op weg naar Italië. De conducteur, Zwitsers accent, met jaren '50 pet en dito uitstraling, vraagt nog of je de volgende ochtend koffie wilt. Zo'n vraag heeft dezelfde uitwerking als 'slaap gerust, mijn kind.' In...

Lees meer
Hoe ik mijn Reisgenoot ontmoette

Hoe ik mijn Reisgenoot ontmoette

Drie jaar geleden was ik nog volop vrijgezel.  Ik gebruik liever het woord vrijgezel dan ‘single’, want er zit het woord ‘vrij’ in en ‘gezel’, van ‘metgezel’, vriend.  Nu ben ik ruim twee jaar met de Reisgenoot.  Ik had een tijd van onstuimige doch moeizame relaties...

Lees meer
Oekraïeners in Utrechtse gastgezinnen.

Oekraïeners in Utrechtse gastgezinnen.

De meeste Oekraïeners in Utrecht hebben nu een eigen ruimte, de Diakonie van de Protestantse Kerk Utrecht organiseerde een bijeenkomst voor de gastgezinnen. Bij de borrel kwamen de verhalen los. Een man had drie vriendinnen opgevangen. Het waren leuke meiden, het was...

Lees meer
Oorbellen: cadeautje van de Oekraïense Sofia

Oorbellen: cadeautje van de Oekraïense Sofia

De oorbellen van Sofia Dat joeg haar de stuipen op het lijf, het alarm dat hier eerste maandag van de maand klinkt. Onze nieuwe Oekraïense huisgenoot Sofia woont inmiddels een maand bij ons. Het begint te wennen.   “Je rende voortdurend van boven naar beneden, van je...

Lees meer

Het is druk in de Twijnstraat in Utrecht. De mensen zijn vrolijk, de winkeldeuren staan open.   Eindelijk een stukje voorwaarts naar het Nieuwe Normaal.  Ik loop binnen bij mijn favowinkel LIVStores. Blijmoedig hangt Marjan Londeman jurken terug in het rek.  Het is...

Lees meer

levensles

Heb lief.

De rest is ruis 

Claudia de Breij

 

Partners

Vinted

Instagram